Videoblog van Alexander Pechtold van 14 januari 2010

Het rapport van de Commissie Davids krijgt een nieuwe start. Dat is de winst van de afgelopen twee, drie dagen. Maar winst klinkt wel een beetje macaber na wat allemaal gebeurd is. Want, waar ging het over? Nou het ging ieder geval niet over Irak. Het ging niet over een instabiel land, waar tot de dag van vandaag, nog vele doden vallen als gevolg van die oorlog. Het ging over klein gedoe. Over haat en nijd. Over hoe leg ik het uit. Over: “Wat gun ik jou?” Tussen CDA en PvdA.

Met wat meer afstand is mijn conclusie toch dat de fout bij Balkenende ligt. Balkenende dacht zijn straatje snel even schoon te kunnen vegen, vijf uur nadat het rapport gepresenteerd was. Hij dacht even een paar piketpalen te kunnen slaan. En terecht heeft Mariëtte Hamer van de PvdA hem die pas afgesneden.

Heeft de PvdA daarmee gewonnen? Nee. Sowieso zijn zij verantwoordelijk voor drie jaar uitstel van het willen verantwoorden. Van het willen leren van die oorlog in Irak. Maar nu is in ieder geval duidelijk, en dat is ook bevestigd, het volkenrechtelijk mandaat, dat dat onvoldoende was. Daar was meer nodig geweest. Terwijl Balkenende altijd zei dat er, misschien, meer wenselijk was geweest.

Ook ten aanzien van het leiderschap van Balkenende ligt de weg nog open. Ook of de Kamer wel voldoende geïnformeerd was, ook dat punt ligt weer open.

Snel naar de inhoud. Snel praten met Davids over zijn rapport. En snel een politiek oordeel vellen. Want gisteren zei ik tijdens het debat: “Of u verliest uw kabinet, of u verliest uw laatste beetje gezag”. Gisteren is het gezag verloren. Dat kabinet kan snel volgen.