Posts Tagged ‘D66’

Verantwoordelijkheid

Maandag, 28 september , 2009

Videoblog Alexander Pechtold van 21 september

Toen dit kabinet twee-en-een-half jaar geleden aantrad spraken 80 zetels, drie partijen, hun vertrouwen uit in dit kabinet. Dat betekent dat de rest van de kamer eigenlijk het onverschillig laat dat zo’n kabinet aantreed. De vertrouwensregel in ons staatsrecht betekent dat als je een kabinet steunt, je dat eigenlijk niet uitspreekt. En als oppositie spreek je al helemaal niets uit want het is het kabinet van een ander. Dat is een traditie, maar daar is de laatste tijd, door types als Wilders en Verdonk, flink de hand mee gelicht. Zij dienen bij ieder verschil van mening dat ze met het kabinet hebben een motie van wantrouwen in en daarmee wordt zo’n instrument een holle frase.

Afgelopen week moest ook D66 beslissen of wij een motie van wantrouwen, dit keer ook ingediend door de VVD, zouden steunen. D66 heeft, net als de VVD, een lange bestuurderstraditie en wij nemen onze verantwoordelijkheid zeer serieus. Een motie van wantrouwen is eigenlijk zoiets als weglopen want als hij niet word aangenomen sta je voor de rest van de periode buitenspel. Zo’n motie moet je dus heel serieus afwegen.

Dat was na afgelopen week niet makkelijk; het kabinet faalde en de persoon Balkenende was echt flink aan het stunten. Maarja, hebben wij er echt geen enkele hoop meer op dat er wat veranderd? Dat is de vraag. Waren onze plannen zo afwijkend? Ja natuurlijk, voor zeven miljard hadden wij andere ombuigingen dan dit kabinet. Maar door druk van de Kamer is er nu de afspraak dat de plannen, die ze nu aan het maken zijn, eerder komen dan gepland. Niet meer zo rond de zomer, maar maart of april.

Voor ons gold dat nu een motie van wantrouwen indienen, in de toch al gepolariseerde verhoudingen, ten tijde van een economische crisis, niet verantwoord was. Ik heb veel kritiek op dit kabinet, maar ik zal ze tot het uiterste, tot het uiterste bewegen om wat te gaan doen. Wij hebben de plannen al laten zien, wij hebben laten zien dat je daar de eerste stappen kunt maken. In maart of april zal het heel belangrijk zijn wat dan onze afweging word.

Dit is een transcriptie, gesproken tekst geldt.

Sprookjes

Maandag, 14 september , 2009

Videoblog Alexander Pechtold van 14 september 2009 

Het is de dag voor Prinsjesdag. En ja, wij hebben ons aan het embargo gehouden. We hebben netjes onze stukken opgehaald, het hele weekend zitten lezen en pas morgen, ik zal er een apart videoblog voor opnemen, ga ik echt reageren. Dan ga ik ook echt onze tegenbegroting presenteren, per videoblog, voor de kijkers.
Maarja, het is toch een beetje spannend. Vanavond ga ik namelijk naar Pauw en Witteman om daar, samen met Halsema, Rutte en Kant, al een beetje voor te beschouwen. En misschien kunnen we het dan toch niet laten om iets uit de miljoenennota te vertellen. Maarja, als ik niks zeg dan verklap ik eigenlijk alles, want het is niks.

Ik heb het gehele weekend gelezen, en dan lees je over de toestand in de wereld; en hoe de bankencrisis ontstaan is; en hoe dat in de jaren dertig ging; en hoe andere landen dat hebben gedaan, zoals Japan in de jaren tachtig; en wat we zouden kunnen doen in 2020; en dan, opeens, ben je op de laatste pagina.
En waar is het beleid nou? We gaan toch niet meemaken dat we nu de vierde kolom, de ambtenaren, aan het werk gaan zetten om ergens in 2010 met plannen te komen, die in 2011, het verkiezingsjaar, misschien tot iets gaan leiden. Nou daar gaan we morgen maar eens flink over te keer.

Vanavond ga ik mij daar dus alvast even voorbereiden, maar vanochtend had ik ook best een moeilijke vraag te beantwoorden. Ik heb jonge kinderen, vijf en zes jaar oud, en ik breng ze op maandag altijd even naar school toe. Vanochtend kreeg ik vanaf de achterbank de vraag: “Papa, wat ga je dan de komende dagen doen?” Ik zei: “Nou, ik ga naar Prinsjesdag.” “Wat is dat, Prinsjesdag?” Ik denk jeetje hebben we een paar weken geleden seks behandeld, maar wat ga ik nu vertellen over Prinsjesdag? Ik zei: “Nou, dat is wanneer de koningin voorleest in de Tweede Kamer”. “Ah” zei de jongste van vijf, “Sprookjes?”. Naja, we zullen het zien. Ik praat liever over seks.