Archief voor oktober, 2009

Een nieuwe relatie met Suriname

Woensdag, 28 oktober , 2009

Videoblog Alexander Pechtold van 27 oktober

Ik kom net terug uit Suriname. Collega Wilders en collega Kant vinden het maar niks die buitenlandse reisjes, en daarom ging de één naar de Verenigde Staten en de ander naar Afghanistan. Maar we hadden een goed werkbezoek. Ook omdat dit pas de eerste keer na 1975 was dat een zware delegatie van politici Suriname bezocht, en afgelopen jaren heeft het land niet stilgestaan.
Ik was onder de indruk van hoe daar op economisch vlak het een en ander gebeurd. Natuurlijk heb je de bauxiet van vroeger, de olie, het goud. Maar je ziet ook dat het land in de regio een steeds belangrijkere rol gaat spelen. Maar er zijn ook problemen: Natuurlijk het proces rond Bouterse wat nog steeds loopt, en wat het land misschien in een isolement stort wanneer ze in mei het idee zouden hebben dat hij president zou kunnen worden. Maar wat je ook ziet is dat de kritische massa van het land zo klein is.
Een kleine 500.000 Surinamers woont daar, en een 350.000 woont in Nederland en je merkt dat met name dat een probleem is. Dat is een probleem omdat wij in Nederland ons beeld over Suriname vaak laten vormen door wat Nederlandse Surinamers ons vertellen en daar herkennen Surinaamse Surinamers zich niet in. Een week is dus niet voldoende om het hele land te leren kennen, want ik heb ook veel politici ontmoet die daar anders tegenaan kijken.
Jonge politici die uit structuren waar politieke partijen rond gevormd worden die er nu nog zijn, zoals ethniciteit, het land op een andere manier, zelfbewuster, willen neerzetten. En dat is belangrijk. Het ontwikkelingsgeld vanuit Nederland droogt nu op en we zullen moeten bedenken wat de nieuwe relatie met Suriname wordt. Wat mij betreft wordt dit er één van een verleden met zwarte bladzijden, maar ook één met een toekomst die we zelf kunnen schrijven.

Coalitie van Angst

Maandag, 19 oktober , 2009

Videoblog Alexander Pechtold van 12 oktober

De voorzitter van de FNV toont zich niet alleen een slecht verliezer, maar misschien ook wel een gevaarlijk verliezer. Dit weekend werd namelijk bekend dat zij een coalitie wil vormen met de PVV.
En dat is bijzonder want dat zou een coalitie worden van de angst. Van partijen, en dus kennelijk ook van een vakbond, die niet aan mensen, aan de kiezer of aan de leden, durven te vertellen dat het behoud van AOW bij de leeftijd van 65 onverantwoord is. Onverantwoord voor de arbeidsparticipatie en onverantwoord voor de overheidsfinanciën.
Mevrouw Jongerius heeft op dit punt verloren nu het kabinet dit punt heeft aangepakt en dit gaat doorpakken, maar ze denkt het samen met Wilders alsnog te kunnen stoppen. Deze coalitie van angst lijkt echter een kort leven beschoren te zijn.
Je zag dat de voorzitters van de onderliggende bonden al gelijk, gelukkig, begonnen in te grijpen. En nu heet het te zijn dat ‘slechts een woordvoerder van de FNV gaat praten met een Kamerlid van de PVV’.
Een slecht verlies. Beter was geweest wanneer Jongerius had gezegd: “Ik ben het weekend suf gebeld door boze leden die zeggen: “Dit kan je niet maken, je praat niet met Wilders alleen over 65, dan omarm je ook zijn hele mens- en maatschappijbeeld en dat doen wij niet als sociale bond”. Maar nee, een halfslachtig en halfbakken compromis komt hieruit: Een woordvoerder met een kamerlid. En wat nou als die twee het eens zijn?

Dit is een transcriptie, gesproken tekst geldt.

Zwaar weer in de polder

Donderdag, 8 oktober , 2009

Videoblog Alexander Pechtold van 1 oktober 

Zwaar weer in de Nederlandse polder en donkere wolken boven ons poldermodel. Verwijt ik het de sociale partners, de werkgevers en werknemers, dat ze er niet uit zijn gekomen bij de SER? Voor een deel. Zij hebben zich immers wel voor het karretje van het kabinet laten spannen, maar het echte verwijt ligt natuurlijk bij het kabinet.
Het kabinet dat bij de start in Beesterzwaag al niet durfde de arbeidsmarkt te hervormen en zelfs bij het crisispakket niet durfde om een besluit over het verantwoord verhogen van de AOW-leeftijd als maatregel te nemen.
En nu, na een half jaar vertraging, ligt die bal weer bij het kabinet en moeten we nu zien of de handtekening van Bos, zoals hij zei, staat en de PVDA nu het lef heeft om deze verantwoorde maatregel te gaan nemen.
D66 pleitte al langer, zelfs in ons verkiezingsprogramma, voor de hervorming van de arbeidsmarkt en daarvan was het verhogen van de AOW-leeftijd slechts een deel wat betreft de arbeidsparticipatie.
Maar het wachten is nu weer op het kabinet. Het wachten is op Balkenende, maar die staat nu in een andere polder: de Hedwigepolder. Terwijl ik dit blog op neem zijn ze in de Tweede Kamer bezig om hem daarover aan de tand te voelen. En ja, in Nederland zijn het voor kabinetten nooit de grote problemen als de AOW die het hem doen. Wie weet is het dan wel een klein probleem zoals de Hedwigepolder. We zullen het zien.