Vorige week werd tijdens een emotionele raadsvergadering afscheid genomen van de vertrekkende raadsleden en duo’s, waaronder de nestor van de raad: onze Yvonne van Went en ons duo-raadslid Peter Rubeling. Burgemeester Bert Cremers leidde de avond voortreffelijk, wist een ieder raak te typeren, en lardeerde zijn speech met humor en met persoonlijke anekdotes.
Hij stond uitgebreid stil bij de afwezige Liesbeth Doornenbal die vecht tegen een ernstige ziekte. Afscheid werd ook genomen van alle duo-raadsleden, waaronder onze Peter Rubeling die als enige zitting in alle drie raadscommissies had en bijna geen vergadering mistte. Hij werd geroemd om zijn nuchtere kijk op de dingen en zijn bijdrage aan het debat over lokale veiligheid. Raymond Boer las speciaal voor Peter een gedicht van Toon Hermans voor over politiek.
Vervolgens werd afscheid genomen van de aanwezige vertrekkende raadsleden. Zo passeerden Abdel Alhaft, Richard Bouhlé, Robert Visscher, Willem de Boer en Hugo van Berkesteijn de revue. Teus Twigt was de eerste die een koninklijke onderscheiding kreeg en lid werd in de orde van Oranje-Nassau. Teus, die vroeger nooit gedacht had nog eens in de raad te komen, blij was dat het er na drie raadsperioden op zat, maar het allemaal niet had willen missen.
Marjan Stoffers werd door Cremers geprezen om haar bijdrage in de vertrouwenscommissie voor zijn benoeming. Marjan vond het raadswerk in het begin ronduit eng en later spannend, uitdagend en een avontuur worden. Nu was ze volgens haar langzamerhand een deel van het meubilair geworden en werd het tijd voor nieuwe mensen met een frisse blik. Ze had voor iedereen waar ze mee samengewerkt had een persoonlijk woord. Ook zij werd geridderd.
En toen begon Cremers aan een uitgebreide loftuiting aan het adres van Yvonne, roemde haar lichtheid en onthechting, haar lach, haar warmte en vooral haar persoonlijke aandacht voor hem in zijn beginperiode. Hij was haar daarvoor zeer erkentelijk. Voordat ze ook haar welverdiende lintje kreeg opgespeld, zei Cremers nog dat hij het gevoel had dat we nog lang niet van Yvonne af zijn. In haar dankwoord memoreerde Yvonne dat ze na 8 jaar in de raad twijfels had of ze door moest gaan, dat toch had gedaan en al in november 2008 het besluit had genomen om er nu een punt achter te zetten. Ze had 3 burgemeesters meegemaakt, tweemaal in de oppositie gezeten en eenmaal in de coalitie. Als afsluiting gaf ze iedereen een leuk klein cadeautje – een fraai ingepakt origineel D’66 potlood uit 1977 – en bedankte velen, waaronder haar man en kinderen, en last but not least Wim de Wit, die haar in 1998 had overgehaald in de raad te gaan. Tenslotte droeg ze symbolisch het stokje over aan haar “buurvrouw” Fatima Kalai.
